Gezwind over de eindmeet

Mijn 2600ste Dodentochtkilometer is gestapt. De medaille pronkt op het nachttafeltje.

Wat eerst een natte en stormachtige editie leek te worden, werd er eigenlijk een uit de duizenden: ’s nachts aangenaam warm met een lauw briesje; een mooie sterrenhemel (helaas, geen vallende sterren gezien); en -dankzij de opgesplitste start- van in het begin een stevig tempo van 7km/u.

Alle ingrediënten voor een topeditie waren voorhanden en zo bleek al snel toen kameraad Peter en ik rond 4:30u ’s morgens de kaap van de 50km rondden. De kans op een vroege aankomsttijd zat er in.

Het KMI had het juist voorspeld: het bleef ’s nachts droog en de wind kwam stilaan opzetten (in de rug dan nog wel) enkel tussen Oppuurs en St-Amands moesten de regenjasjes worden bovengehaald.

Wat er ook werd bovengehaald was de reeds grijsgedraaide “autobotsmuziek” die ons willens nillens opzweepte en de stevige tred deed volhouden. Bedankt Yves Deruyter.

(On)verwachte supporters (ook telefonisch, bedankt Paul) en trouwe volgers zorgden voor de morele ondersteuning.

Op het moment dat we de Boomstraat indraaiden voor de laatste 500 meter werd er live uitgezonden op het VRT-journaal van 13u. Onze ‘one-minute-of-fame’ gemist, dacht u, nee hoor. De camera bleef draaien en registreerde de aankomst van twee heel tevreden gasten om 13:15u. Aandoenlijk genoeg om gebruikt te worden in de begingeneriek én de montage van het VRT-journaal om 19u.

Ik droom al stiekem van de volgende editie.

Lang leve de Dodentocht!


Tijdens mijn opleiding Marketing werd al duidelijk dat 'commerce om de commerce' nooit mijn toekomst zou worden. Na een opdracht in de privé sector kwam ik in het onderwijs terecht. De snelheid waarmee de veranderingen plaatsvonden had ik nooit kunnen voorspellen. Mijn drive is het realiseren van sociale impact, specifiek voor die kansarme jongeren (en volwassenen) bij wie het niet zo evident is om onderwijs of opleiding te volgen.

Die drive bracht me in verschillende organisaties, doorheen verschillende opleidingen en in boeiende netwerken. De opgedane kennis, ervaring en het netwerk wil ik via Doenkers graag inzetten om voor die kwetsbare groepen in het Zuiden -waar zelfs toegang tot onderwijs geen recht is- de condities te creëren waarin ze kunnen groeien.
Contact

Soraya Fret

Leve het jonge kind!" . Het is een soort mantra die sinds eind jaren 90 mijn leven kleurt.

“Een mantra is een gedicht, woord, uitspraak die het midden houdt tussen een spreuk met magisch effect en een gebed”

Een spreuk met magisch effect…

Investeren in de ontwikkeling en ontplooiing van het jonge kind  is investeren in de toekomst.  Op welke manier kunnen we de ontwikkeling van (kwetsbare) kinderen en jongeren voeden? Welke vitamines hebben zij nodig om uit te groeien tot zelfbewuste en ondernemende  jongvolwassenen die de toekomst in eigen handen nemen en met goesting in het leven staan? Het zijn vragen die me dagelijks bezig houden, niet alleen in mijn werk als pedagogisch begeleider maar ook als (plus)mama van drie opgroeiende bengels.

En een gebed…

Maar wat als de context anders is, als onderwijs niet zo vanzelfsprekend is? Waar de wieg staat, het nestje ligt, kunnen we allicht niet veranderen. “Doenker”-krachten verenigen en ons steentje bijdragen doen we graag (samen met jou).

Contact

Peter Laros (NL)

Peter werkt als hogeschool docent bij Fontys Hogeschool in Nederland. Hij is daarnaast lid van het managementteam dat uitvoering geeft aan de Master Eductional Needs, de opleiding die zich richt op de professionele ontwikkeling van leerkrachten als begeleider van het leerproces van kinderen.
Peter is expert in oplossingsgericht werken en het verbinden van theorie en praktijk in de brede onderwijscontext.

Contact


Sebastiaan Leenaert

Als lerarenopleider en fervent Azië-reiziger (www.monstersoprice.com) ben ik heel begaan met de situatie van kinderen en leerkrachten in het zuiden.

Ik bezocht scholen in o.a. Cambodja, Vietnam en Thailand en wil de didactisch- pedagogische expertise die ik opbouwde in Vlaanderen delen waar het nodig is. Anderzijds kan het westen ook veel leren van andere culturen.

Daarom mijn enthousiasme om het Doenkers-team te ondersteunen en zo verder te gaan, letterlijk en figuurlijk.

Contact


Nikkie Laros (NL)

Tijdens mijn opleiding tot kinder- en jeugdpsychologe kwam ik er al snel achter dat ik het belangrijk vind dat kinderen en jongeren met goed begeleid worden in een levensfase die wordt gekenmerkt door een enorme groei, nieuwsgierigheid en een zoektocht naar autonomie. Scholen bieden docenten en begeleiders de gelegenheid om vanuit verschillende invalshoeken naar een jongere te kijken; op didactisch, cognitief, sociaal èn emotioneel gebied. Om deze reden ben ik gaan werken in het onderwijs.

Al enkele jaren ben ik werkzaam voor Samenwerkingsverband Passend Onderwijs Dordrecht. Mijn ervaringen en gesprekken met leerlingen en ouders hebben er toe geleid dat mijn passie voor onderwijs letterlijk en figuurlijk grenzeloos is geworden. Jongeren afkomstig uit kansarme en/of oorlogsgebieden geven aan door het volgen van onderwijs (ritme, structuur) weer controle en sturing op hun eigen leven te ervaren. Dit vergroot hun gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen. Hoe waardevol zou het zijn als we elk kind, waar dan ook ter wereld, kennis kunnen laten maken met deze gewaarwording!

Vanuit deze expertise en gedrevenheid draag ik graag bij aan de uitvoering van de missie van Doenkers!

 

Contact


Tim Van Aken

Als laatste jaars student trok ik in 1997 met Erasmus richting Ierland. Ik zou afstuderen als ingenieur en ‘de’ super manager worden, ik zou ‘de’ turbotaal van de industrie gaan spreken en met ‘den’ BMW gaan rijden. Weliswaar afgestudeerd als ingenieur bracht een passage doorheen Ierland hier enige verandering in.Mijn levensmoto wordt het best omschreven door het  Holstee Manifesto:

"This is your life. Do what you love, and do it often. If you don’t like something, change it. If you don’t like your job, quit. If you don’t have enough time, stop watching TV. If you are looking for the love of your life, STOP. They will be waiting for you when you start doing things you love. Stop analyzing, all emotions are beautifull. When you eat, appreciate every last bite. Life is simple. Open your mind, arms and heart to new things and people, we are united in our differences.
Ask the next person you see what their passion is, and share your inspiring dream with them. Travel often; getting lost will help you find yourself. Some opportunities only come once, seize them. Life is about the people you meet, and the things you create with them so go out and start creating. Life is short. Live your dream and share your passion"".

Vanuit mijn passie, (werk)ervaring en netwerk wil ik een bijdrage leveren aan de droom van (kwetsbare) jongeren in het zuiden om samen met hen te bouwen aan een uitdagende toekomst voor de gemeenschap waarbinnen zij opgroeien en hopelijk nadien een verantwoordelijke rol zullen opnemen.

 

Contact